Hoe Betrouwbaar Is Ecg Op Smartwatch?

ECG en elektrische signalen

Een ecg of elektrocardiogram is een soort hartfilmpje. De sensor leest de elektrische signalen van je lichaam om je hartritme weer te geven. Je ecg-horloge ontdekt zo een mogelijke hartritmestoornis. Atriumfibrilleren is één van deze stoornissen.

Een elektrocardiogram, of ecg, is een test die de elektrische activiteit van je hart meet. Elke keer als je hart klopt, genereert het elektrische signalen die door je lichaam reizen. Een ecg registreert deze signalen en toont ze als een grafiek op een scherm of op papier. Deze grafiek laat zien hoe het hart werkt en kan helpen bij het opsporen van problemen, zoals onregelmatige hartslagen of hartaandoeningen.

Smartwatches met ecg-functie beschikken over een elektrische hartslagsensor. De afkorting ecg staat voor elektrocardiogram, in andere woorden een 'hartfilmpje'. Een ecg wordt gemaakt om de elektrische werking van het hart te onderzoeken.

Elektrische signalen in je bloed geven het ritme en de sterkte van je hartslag weer. Zo ontdekt je smartwatch potentiële onregelmatigheden in je hartritme. Je ontvangt een melding op je pols wanneer er mogelijk sprake is van een hartritmestoornis, zoals atriumfibrilleren.

Een wearable registreert meestal een éénkanaals (single-lead) ecg. Dat is minder uitgebreid, maar wél geschikt om bepaalde afwijkingen snel te herkennen, vooral boezemfibrilleren, een veel voorkomende ritmestoornis én een belangrijke risicofactor voor een beroerte.

Betrouwbaarheid van de meting

• Een smartwatch met ecg-sensor is betrouwbaarder dan een smartwatch met enkel een optische hartslagsensor.
• De ecg-metingen zijn betrouwbaar en geven een goede indicatie.
• Een horloge is altijd minder nauwkeurig dan bijvoorbeeld deze goede kardia van alivecor.
• Het ecg van het horloge is niet erg betrouwbaar, omdat het bijvoorbeeld maar één ecg-afleiding laat zien.
• Veel artefacten door het bewegen. Dit zijn geen medische apparaten.

Hoewel de gevoeligheid voor het waarnemen van onregelmatige hartritmes bij atriumfibrilleren laag is, blijkt de elektrocardiogramfunctie wel zeer betrouwbaar te zijn. Daardoor kan een smartwatch toch gezien worden als een betrouwbaar hulpmiddel bij het detecteren van atriumfibrilleren.

Uit de resultaten bleek dat de functie voor het melden van onregelmatige ritmes een lage gevoeligheid had (21,4%). De gevoeligheid was 100% en de specificiteit 99,1%. Er was dus een hoge mate van overeenkomst met de uitkomst van de holter-monitor.

Met een éénkanaals ecg kan in bijna 99% van de gevallen boezemfibrilleren betrouwbaar worden uitgesloten. Bij een positieve melding bleek de stoornis in slechts 46% van de gevallen echt aanwezig. De les? Fout-positieven komen voor. Dit betekent dat de interpretatie door een arts essentieel blijft.

Een recente systematische review en diagnostische meta-analyse toont aan dat smartwatches een hoge sensitiviteit en specificiteit hebben bij het detecteren van atriale fibrillatie.

Onderzoek naar hartritmestoornissen

Onderzoek van Amsterdam UMC

Onderzoek van Amsterdam UMC, in samenwerking met Cardiologie Centra Nederland, toont aan dat smartwatches die zijn uitgerust met hartmetingsfuncties een rol kunnen spelen in de opsporing van hartritmestoornissen.

Analyse van gegevens

Uit de analyse van gegevens van 437 patiënten met een verhoogd risico bleek dat er 4 keer vaker hartritmestoornissen werden ontdekt bij degenen die een smartwatch droegen.

Holter-monitoring

Aan dit onderzoek namen in totaal 140 patiënten deel die waren doorverwezen voor een 24-uurs holter-monitoring.

ECG's

De deelnemers legden in totaal 1.295 ecg’s vast.

Steeds meer mensen beschikken over een smartwatch. Deze draagbare devices hebben vaak vele functies, waaronder ook het opsporen van gezondheidgerelateerde afwijkingen. In toenemende mate melden patiënten zich bij zorgverleners omdat hun device aangeeft dat ze bijvoorbeeld een onregelmatig hartritme hebben gehad.

Een wearable geeft je de mogelijkheid om precies op dat moment een hartfilmpje te maken. En dat maakt een gerichte diagnose later makkelijker.

Wearables zijn allang geen wellness-gadgets meer. Ze bewegen richting serieuze medische toepassingen, vooral in de vroege opsporing van hartritmestoornissen.

Wanneer een meting minder goed werkt

• Bij bewegende armen tijdens de meting.
• Wanneer de watch los om de pols zit.
• Als je je vingers licht bewoog of iets dergelijks.
• Als je hoestte, van positie veranderde, te hard ademde.
• Meestal vanwege de plaatsing van mijn vinger.

Bij het maken van een ecg moet je absoluut stil blijven, want als je dat niet doet, krijg je zulke patronen - vooral met het ecg van de smartwatch, dat niet erg nauwkeurig is.

Wanneer je een elektrocardiogram meting wil maken met je horloge, kan je dit in een paar simpele stappen doen. Laat je onderarmen op een tafel rusten en leg een vingertop 30 seconden lang op de knop.

Op je smartwatch verschijnt een scherm met het resultaat. Deze verschijnt ook op je toestel en geeft je sinusritme weer (hartslagritme). Ook kun je in dit scherm meteen zien of je indicaties van atriumfibrillatie hebt. Dit is een onregelmatige hartslag.

Als je het vreemd vindt, doe er dan nog een. Als de 2e er hetzelfde uitziet, na te hebben gecontroleerd of het strak contact in de pols is en je stil blijft, probeer het dan een derde keer.

Contact met een arts

1. Heb je twijfels over de uitkomst van een ecg-meting? Neem dan altijd contact op met een arts.
2. Als je twijfelt of je last hebt van een hartritmestoornis, neem dan altijd contact op met je huisarts.
3. Als je merkt dat er iets niet goed is met je gezondheid, bel dan altijd 112 of ga naar je arts, ongeacht wat je horloge of smartwatch je vertelt.
4. Als het je vaak waarschuwt voor een probleem, neem dan contact op met je arts.
5. Als de horlogemetingen steeds abnormale resultaten blijven tonen met duidelijke metingen, dan is een bezoek aan een lokale arts misschien geen slecht idee.

De gegevens van een smartwatch kunnen nooit een vervanging zijn voor medisch advies.

Een wearable is geen ziekenhuismeting. Het is dus geen vervanger voor een 12-kanaals ecg. Voor het diagnosticeren van een hartinfarct of structurele hartproblemen is een volledig ecg nodig.

Een klassiek ecg in het ziekenhuis gebruikt twaalf elektroden die samen een driedimensionaal beeld geven van de elektrische activiteit van je hart. Daarmee kunnen artsen onder andere hartinfarcten, ritmestoornissen en geleidingsproblemen opsporen.

De belangrijke interpretatie van het ecg is die van je arts. De gedrukte interpretatie op het ecg is automatisch gedaan, dus die hoeft niet accuraat te zijn.